hemimetabola

Een zwevend moment in de rafels van de nacht.
Ver weg een grauw krassen.
Een droom?
Vaag tintelend bewustzijn zonder herinnering.
Duidelijk onbehagen.
Zachte pijn kruipt door mijn ledematen.
Zieltogende zenuwuiteinden.
Natte keien achter mijn ogen.
Gedempt door een laag gelatine suizelt ergens een wereld.
Angst omklemt het denken.
Gedachten knarsen, schuren.
Overal jeuk, schrijnende huid.
Vlagen energie imploderen tot inerte stilte.
Verlamd wacht ik op slaap die kan verlossen uit deze onzekere droom.
Een kwetsbaar wezen in de hulpeloosheid van een vervelling.
Het afstropen van huid, een energievretend proces.
De dwang van het dagelijkse laten afglijden.
Een pantser afstropen, uittrekken en binnenstebuiten keren.
Naakt worden.
Nu!
Voordat het vel van de nieuwe dag is uitgehard, een nieuwe gedaante aannemen.

[ook in: 120w, thema Metamorfose