Idylle

Meer dan eens gehoorde verzuchting: ‘lekker thuis werken, lekker de hele dag met je laptopje in de tuin, in de zon ..’. Daarop volgt een hedendaagse variant op de idylle, zoals die enkel kan ontstaan in het dagdromende brein van veelgeplaagde kantoorploeteraars.

Een schets van een vredig tafereeltje, midden in een zojuist gemaaid grasveld, omzoomd door welriekende bloemen, onder zacht ruisend bladerdek, bevolkt door lieflijk kwinkelerende vogeltjes, aan de rand van een helder vijvertje, ziet men zich zitten, gekleed in een gemakkelijk zittend luchtig huispak, in de strelende zon, nonchalant aan de tuintafel, een kop verse thee binnen handbereik, evenals laptop, telefoon en nog zowat.

Voor al diegenen die deze idylle zo nu en dan zien opdoemen, wanneer zij de dagelijkse sleur tussen file, koffieautomaat, en kantine weer eens even zat zijn, kan het volgende deel van deze tekst onthutsende beelden oproepen.
Voordat u uw gezapige baan opzegt om ‘lekker thuis’ te gaan werken, dient u uw beeld realistisch bij te stellen.

Los van dat het regent, al weken lang, althans het merendeel van de dagen het merendeel van de weken deze zomer teveel vocht in de lucht hangt, om rustig met een laptop op schoot, een notitieboek, of andere papieren te kunnen blijven zitten.
Nog los van het fenomeen, dat het grootste deel van de dag sowieso geen zon in mijn stadse binnentuin schijnt, en gedurende het deel van de dag dat de zon daar wel binnendringt, deze te heet en te fel is om daar met een laptop langer dan pakweg tien minuten te verblijven, gedurende welke tien minuten het computerscherm onleesbaar is door het felle licht.
Los daarvan zult u weliswaar als enige alleen thuis aan het werk zijn, maar niet als enige thuis zijn.

Thuis is ook de niet al te snuggere buurman, die luidkeels voor iedereen die het niet horen wil vanaf zijn balkonnetje over de daken schreeuwend zijn rechtlijnige visie op moord- en schietpartijen en ‘men’ in het algemeen en ‘ze’ in het bijzonder verkondigt.
Thuis is ook de bijna dove muziekliefhebber, met een expliciete voorkeur voor allesbehalve uw muziekgenres.
Thuis is ook de monomane voetbalfanaat, die elk doelpunt op maximale geluidsterkte bekijkt, met openstaande balkondeuren, ook de herhalingen. En ja, hij heeft een abonnement op een voetbalkanaal.
Thuis zijn ook de niet al te romantische buren, die elkaar elke paar dagen met luid slaande deuren en gekijf laten merken, dat ze weliswaar niet zonder, maar ook zeker niet lang met elkaar kunnen.
Thuis is ook de buurman die vanwege zijn psychische gesteldheid vrijwel dagelijks dwangmatig zijn voor anderen ondoorgrondelijke woede en agressie jegens onzichtbare tegenstanders uit, door uit alle macht te vloeken te tieren en op muren te beuken, totdat hij uitgeput neer zijgt.

Maar bovenal los van dat al doen een heleboel andere mensen hĂșn werk rondom uw huis.
Dat wil zeggen: ze kloppen, ze timmeren, ze beuken, ze zagen, ze schaven, ze rijden met piepende vrachtauto’s, ze ledigen vuilniscontainers, ze reinigen containers met hoge drukreinigers, ze vegen straten met veegauto’s, ze blazen de straten schoon met bladblazers, ze ratelen met compressors, ze leggen straten aan, ze vliegen met vliegtuigen, ze loeien met sirenes, ze rammelen met steigerpijpen om deze uit te laden, ze rammelen met steigerpijpen om deze in te laden, ze rammelen met steigerpijpen om steigers op te bouwen, ze rammelen met steigerpijpen om steigers af te breken, ze toeteren, ze roepen, ze schreeuwen, ze telefoneren, vanaf steigers, hoogwerkers, daken en balkons, ze zagen met kettingzagen vanuit hoogwerkers, ze breken straten open, ze trillen klinkers vast, ze vervangen rioolpijpen, ze inspecteren rioleringen, ze trekken leidingen, ze graven sleuven, ze gooien sleuven dicht, ze schuren kozijnen, ze gooien met dakpannen, ze, ze maken lawaai.
Dat lawaai smelt samen tot een onharmonisch, onregelmatig, doordringend, alomtegenwoordig geraas, een kakofonie vanaf het moment waarop u ‘s ochtends het heimelijke voornemen begint te koesteren, om nog even te blijven slapen, tot het moment dat u ‘s middags uitgeput en geplaagd begint te verlangen naar een borrel.

Dan gaat iedereen naar huis, gaan uw buren aan de borrel, komen uw huisgenoten thuis, en kunt u vredig aan het werk.